← Archief

16 april 2024: Latijns-Amerika, een soort Silicon Valley voor de georganiseerde misdaad

16 april 2024

16 april 2024: Latijns-Amerika, een soort Silicon Valley voor de georganiseerde misdaad

De kartels hebben hun bereik en hun routes uitgebreid, zijn havens binnengedrongen van Costa Rica tot Argentinië en hebben bijna elk land op het Latijns-Amerikaanse vasteland, inclusief Ecuador, veranderd in belangrijke producenten of vervoerders van cocaïne, volgens het V.N. Bureau voor Drugs en Misdaad. Over heel Ecuador en een groot deel van Latijns-Amerika hebben deze criminele groepen ook hun portefeuilles gediversifieerd en vertrouwen ze zwaar op afpersing, ontvoeringen, illegale goudwinning en migrantensmokkel om hun winsten te vergroten en territoriale controle te verwerven.

Deze transformatie kan worden beschouwd als een “derde golf” van transnationale misdaad in Latijns-Amerika, volgens veiligheidsanalist Douglas Farah. In de eerste golf ging Escobar de confrontatie met de staat aan. In de tweede golf ging het Colombiaanse Cali-kartel samenwerken met Mexicaanse kartels en guerrilla’s van eigen bodem om ambtenaren om te kopen en meer geavanceerde distributienetwerken op te zetten. Maar de huidige misdaad is niet langer een onderneming met één product en één markt, gericht op cocaïne en de Verenigde Staten. Een instroom van nieuwe actoren – van zo ver weg als de Balkan en Rusland – heeft Latijns-Amerika veranderd in een soort Silicon Valley voor de georganiseerde misdaad, aldus Farah, een die innovatie en diversificatie beloont.(WaPo)

Meer dan de helft van de Zuidoost-Aziaten zou nu de voorkeur geven aan China boven de VS

als Asean gedwongen zou worden om te kiezen tussen de rivaliserende grootmachten, zo blijkt uit een regionaal onderzoek van een denktank in Singapore, waaruit de groeiende invloed van Beijing in de regio blijkt. Volgens de State of Southeast Asia 2024-enquête van het Iseas-Yusof Ishak Institute koos 50,5 procent van de respondenten voor China en 49,5 procent voor de VS als de Associatie van Zuidoost-Aziatische Staten een kant moest kiezen – de eerste keer dat Beijing Washington voorbijstreefde sinds de jaarlijkse enquête in 2020 werd gehouden. Uit de enquête van vorig jaar bleek dat 38,9 procent de voorkeur gaf aan China en 61,1 procent aan de VS. (Iseas.edu)

Het oorlogskabinet van Israël kwam maandag bijeen om mogelijke reacties af te wegen op de Iraanse raket- en droneaanval van afgelopen weekend

De Verenigde Staten, Groot-Brittannië en andere bondgenoten drongen er bij Israël sterk op aan om zich terughoudend op te stellen en probeerden de spanningen tussen de twee regionale machten te deëscaleren. Sommige extreem-rechtse leden van de regering van premier Benjamin Netanyahu riepen op tot een snelle en krachtige vergelding als reactie op Iran. Een Israëlische functionaris die op de hoogte was van de kabinetsdiscussies en anoniem sprak om over veiligheidszaken te kunnen praten, zei dat er verschillende opties werden overwogen, variërend van diplomatie tot een dreigende aanval, maar gaf geen verdere details. Er was geen onmiddellijke publieke verklaring van de ministers of van de Israëlische premier. (NYT)

Eliot A. Cohen: “Iran speelt nu een belangrijke rol in de oorlog van Rusland in Oekraïne. Iraanse drones vliegen elke nacht op Oekraïense steden en verraden en benadrukken de Oekraïense luchtverdediging om de weg vrij te maken voor Russische kruis- en ballistische raketten. Iran heeft naar verluidt geholpen bij de bouw van Russische fabrieken om de drones te produceren, vermoedelijk in ruil voor Russische hulp op andere fronten. Het is deze grotere geopolitieke verschuiving die de Iraanse aanval op Israël zo belangrijk maakt. De grote spelers in de coalitie Rusland-China-Iran-Noord-Korea zijn in toenemende mate bereid om openlijk geweld te gebruiken (tegen Oekraïne, Israël en de Filippijnen) en om met veel erger te dreigen, waaronder het gebruik van kernwapens. Ze worden verenigd door een groeiend geloof dat hun moment komt, waarop een verdeeld en besluiteloos Westen, rijker maar slapper, niet zal vechten.” (The Atlantic)