← Archief

Dronepolitiek

Goeiemiddag! Vandaag 11 september over dronepolitiek, waarbij de bestuurder zijn terrein wel ziet maar niet kent, over wie in België promotie maakt en minder dan de helft van zijn opslag overhoudt, en over drie minuten intensieve training, die meer kunnen opleveren dan anderhalf uur matig fietsen.

11 september 2026

Bodo Hombach

“Wat gebeurt er in een samenleving wanneer steeds meer mensen het gevoel hebben dat hun stem wel wordt geteld, maar niet wordt gehoord? Ik vermoed dat een deel van het antwoord te vinden is in een nieuwe vorm van politieke afstandelijkheid. Ik noem die dronepolitiek. Een drone wordt niet bestuurd door degene die beneden leeft. Hij wordt van bovenaf gebouwd en op afstand aangestuurd. De bestuurder zit achter zijn scherm. Hij ziet fragmenten. Hij ziet bewegingen. Hij ziet wat de camera hem toont. Maar hij is niet ter plaatse. Hij hoort niet hoe mensen met elkaar praten. Hij ziet niet hoe zijn beslissing ingrijpt in het dagelijkse leven. Hij merkt niet wat die beslissing doet met een gezin, een bedrijf, een gemeente of een schoolklas. Hij ziet zijn actieterrein. Maar hij kent het terrein niet. Zo werkt politiek vandaag maar al te vaak.” (Bron: The Pioneer)

Peter De Keyzer

“Wie promotie maakt, krijgt meestal meer verantwoordelijkheid, werkt vaak langer en ervaart meer stress. Maar van het extra brutoloon dat daar tegenover staat, houdt hij minder dan de helft over. Waarom zou iemand al die bijkomende verantwoordelijkheid en stress opnemen als het verband tussen extra inspanning en wat daarvan netto overblijft zo klein is?

Ook de automatische loonindexering past in dat beeld. Je krijgt opslag omdat de inflatie stijgt, niet omdat je uitzonderlijk goed hebt gepresteerd. Wie gewoon blijft opdagen, ziet zijn loon automatisch stijgen. Wat een werkgever daarna nog overhoudt om de best presterende werknemers extra te belonen, wordt vervolgens voor een groot deel belast.

Zo ontstaat een systeem waarin individuele ambitie voortdurend wordt afgeremd: extra inzet, verantwoordelijkheid en prestaties leveren relatief weinig extra op. Als je dat lang genoeg op verschillende niveaus in de samenleving doet, is het niet verwonderlijk dat mensen uiteindelijk denken: waarom zou ik nog koste wat het kost vooruit willen? Een comfortabel leven, in het weekend op een terras of op restaurant, is misschien ook goed genoeg. Volgens mij hebben we zo collectief de prikkel om vooruit te komen verzwakt.” De volledige podcast beluisteren is de moeite waard. (Bron: YouTube/ Studio Rabona/ cursief mijn)

Drie minuten intensieve lichaamsbeweging kunnen een groter gunstig effect hebben op onze fysiologie en gezondheid dan…

Drie minuten intensieve lichaamsbeweging kunnen een groter gunstig effect hebben op onze fysiologie en gezondheid dan 90 minuten matige inspanning. In een baanbrekende studie die in augustus verscheen in Cell Reports Medicine ontdekten wetenschappers dat het bloed van mensen die in totaal drie minuten voluit trainden — verdeeld over inspanningen van 30 seconden binnen een sessie van 23 minuten — nadien veel meer moleculen bevatte die in verband worden gebracht met gezondheidsverbeteringen dan het bloed van mensen die anderhalf uur op een matig tempo fietsten. (Bron: Cell Reports Medicine/ The Washington Post)

“Volgens de ‘3-minutenregel’ uit het boek moeten de eerste drie minuten de duidelijkste en meest waardevolle versie van elke pitch bevatten. Het gaat hier niet om een elevator pitch of de hele vergadering. Het is het moment waarop luisteraars het concept begrijpen, de waarde ervan beginnen in te schatten en beslissen of ze verder willen gaan.”