De toekomst kwam onverwacht vroeg

Peter Diamandis: “Terwijl we eigenlijk op 2027 zaten te wachten, kwam de toekomst onverwacht vroeg

Peter Diamandis: “Terwijl we eigenlijk op 2027 zaten te wachten, kwam de toekomst onverwacht vroeg. Midden 2024 liet een onderzoeker met de naam Andy Ayrey een autonome AI-agent los, genaamd “Truth Terminal”. Die was niet ontworpen om aandelen te verhandelen of grafieken te analyseren, maar om te debatteren, te shitposten en ideeën te verspreiden op X (het voormalige Twitter). Marc Andreessen (van a16z) vond het project zo intrigerend dat hij de agent een subsidie van 50.000 dollar in bitcoin schonk.

Wat daarna gebeurde, bood een eerste blik op de agentic economy. Truth Terminal beperkte zich niet tot “chatten”. Het begon actief een specifiek narratief te promoten en sprak expliciet steun uit voor een memecoin genaamd $GOAT (Goatseus Maximus). De AI schreef geen code voor de munt, maar vermarkte die met een bovenmenselijke, onvermoeibare overtuigingskracht.

Het resultaat? De marktkapitalisatie van $GOAT schoot omhoog tot meer dan 800 miljoen dollar. De waarde van de cryptowallet van Truth Terminal zelf explodeerde van 50.000 dollar naar meer dan 1 miljoen dollar. Het werd daarmee de eerste AI-miljonair — niet door te handelen, maar door narratieve waarde te creëren.” (Bron: MetaTrends)

Een soulzangeres met 2

Een soulzangeres met 2.800.000 maandelijkse luisteraars geeft artiesten als Ariana Grande en Sabrina Carpenter het nakijken. Maar achter dat succes schuilt een opvallende waarheid. Soulzangeres Sienna Rose is namelijk geen echte artiest, maar een AI-muzikant — onderdeel van een groeiende groep zogenoemde nepartiesten die de muziekindustrie binnendringen. Waar technologie vroeger nog met de nodige voorzichtigheid werd benaderd, stellen steeds meer mensen nu dat ze het voortbestaan van muzikanten zelf bedreigt. Dat werd deze week opnieuw duidelijk toen de populaire soulzangeres Sienna, die op Spotify tot €2.300 per dag kan verdienen, volledig nep bleek te zijn. (Bron: Metro)

De economen van de ECB hebben geprobeerd de potentiële effecten van deregulering op de bbp-groei te kwantificeren

De economen van de ECB hebben geprobeerd de potentiële effecten van deregulering op de bbp-groei te kwantificeren. Helaas maken zij daarbij gebruik van een gravitatiemodel, hetzelfde type model dat wereldwijd een vertekend beeld gaf van de impact van Brexit. Daarom plaatsen wij vraagtekens bij de algemene conclusie van het rapport dat een beperkte inspanning op het vlak van deregulering een grote opbrengst zou opleveren. Zij stellen dat een verlaging van de interne handelsbarrières met 2% zou worden gecompenseerd door een toename van de intra-EU-handel met ongeveer 3%. Dat zou volgens hen volstaan om het effect van de Amerikaanse invoertarieven — die zij ramen op 0,7 procentpunt tussen 2025 en 2027 — te neutraliseren.

We zien de dramatische gevolgen die tien jaar hyperregulering vanuit Brussel hebben gehad op de bbp-groei van de eurozone, en kunnen daaruit concluderen dat deregulering de situatie zou verbeteren. Er zijn echter andere factoren die het beeld vertroebelen: Europa’s meervoudige afhankelijkheden van China en de VS, het gebrek aan weerbaarheid tegen schokken, de vergrijzende bevolking en het falen om middelen te verschuiven van tanende economische sectoren, zoals de auto- en chemische industrie, naar nieuwe sectoren. Ook de handelsbarrières binnen de EU vormen een belangrijk onderdeel van dat verhaal. Maar het zou bijzonder naïef zijn te denken dat een verlaging van onze handelsbarrières met 2% ons probleem zou oplossen. Dat komt zelfs niet in de buurt. (Bron: EuroIntelligence)