Kan een land te veel geld hebben?

Kan een land te veel geld hebben?

[Olie] maakte Noorwegen tot een van de rijkste landen ter wereld. Het staatsinvesteringsfonds, opgericht om het geld te beheren, beheert nu ongeveer 2.000 miljar dollar — omgerekend zo’n 340.000 dollar per Noor. Jarenlang hebben de olie-inkomsten en het investeringsfonds het kleine land geholpen om te genieten van lage werkloosheid, een lage overheidsschuld en een breed sociaal vangnet dat een hoge levensstandaard garandeert.

Maar de laatste tijd beginnen er barsten te ontstaan. Noren nemen veel meer ziekteverlof dan tien jaar geleden, wat de kosten voor de gezondheidszorg opdrijft. De testscores van studenten zijn sterker gedaald dan in andere Scandinavische landen, en critici van de overheid zeggen dat er te veel geld is verspild aan nutteloze tunnels en bruggen die nergens naartoe leiden. Tegen de achtergrond van groeiende zorgen dat Noorwegen opgeblazen, onproductief en ongezond aan het worden is, begint bij veel Noren de vraag te rijzen: kan een land té veel geld hebben? (Bron: Bloomberg)

Toen Donald Trump zes maanden geleden president werd, hielden economische voorspellers hun adem in.

De president had een radicale politieke en economische agenda aangekondigd voor zijn tweede termijn: een harde aanpak van migratie met risico’s voor de arbeidsmarkt, een forse inkrimping van de federale overheid en een nieuw tariefbeleid 👇 met negatieve gevolgen voor groei en inflatie.

Toch blijkt de grootste economie ter wereld verrassend veerkrachtig, ondanks Trumps koerswijzigingen. In het Witte Huis heeft hij zijn beloftes waargemaakt en zelfs overtroffen: duizenden migranten werden gedeporteerd, overheidscontracten werden geschrapt, markten schrokken van onverwachte importheffingen, en Trump probeerde de Federal Reserve onder druk te zetten om de rente te verlagen. Maar voorlopig blijven economische tegenvallers uit — officiële cijfers overtreffen keer op keer de verwachtingen. (Bron: The Economist)

I

van Van de Cloot: “In Europa klinkt vooral dat Trumps tarievenbeleid ten nadele is van zijn eigen burgers. Voor de Amerikaanse president is het handelsbeleid echter een onderdeel van geopolitieke machtspolitiek. En de Europese aankopen van Amerikaanse energie, wapens en investeringen dragen wel degelijk bij aan zijn objectieven van Amerikaanse suprematie.

Europa heeft de voorbije jaren zijn energiepolitiek uitbesteed, zijn defensie verwaarloosd, zijn industrie verzwakt, innovatie door overregulering bemoeilijkt en is er niet in geslaagd een onmisbare geopolitieke speler te worden. De oplossing is dat onze leiders radicaal de kaart trekken van ondernemerschap en handelen tegen verlammende staatsbemoeienis en etatisering op alle niveaus. We zouden beter wat minder Trumps rekening maken en kritischer zijn voor het Europees leiderschap – of het gebrek eraan.” Lees het volledige stuk. (Bron: De Tijd/ cursief mijn)

Gzeromedia: “ De euro daalde maandagochtend ten opzichte van de dollar 👇, deels als weerspiegeling van zorgen dat de deal Europa’s exportmarkt zou kunnen schaden. De Franse premier François Bayrou stelde dat het blok zich “berustend heeft onderworpen” aan de VS — een klacht die ook werd geuit door extreemrechtse leiders in Frankrijk en Duitsland. Critici wezen er bovendien op dat het VK een betere deal kreeg van Trump, en slechts met een tarief van 10% naar huis ging.

Toch is het goed nieuws voor de trans-Atlantische betrekkingen. De deal volgt op maanden van gespannen onderhandelingen, en volgens Mujtaba Rahman, Europa-expert bij Eurasia Group, “zou dit moeten bijdragen aan een bredere stabilisering van de trans-Atlantische relatie, zeker vergeleken met het begin van het jaar.” In mei dreigde Trump nog met tarieven van 50% op bijna alle EU-goederen, een dreiging die hij later terugbracht naar 30%. “De EU en de VS hebben nu overeenkomsten gesloten over zowel NAVO als handel; het enige echt openstaande punt is de kwestie Oekraïne,” aldus Rahman.”