Een doorbraak in de massaproductie van bijna 100% zuiver grafiet

Een doorbraak in de massaproductie van bijna 100% zuiver grafiet

Het Chinese staatsbedrijf China Electronics Technology Group Corporation (CETC) heeft een doorbraak gemeld voor goedkope, hoogzuivere grafietproductie op industriële schaal. Verwacht wordt dat deze prestatie China's wereldwijde leiderschap in de productie van het strategische materiaal, dat wordt gezien als een vitaal wapen in de hi-tech oorlog van het land met het Westen, zal consolideren.

Hoogzuiver grafiet, met een koolstofgehalte van meer dan 99,99 procent, staat bekend om zijn uitstekende zelfsmering, elektrische geleidbaarheid, corrosiebestendigheid, stabiliteit bij hoge temperaturen en uitstekende chemische stabiliteit. Het wordt veel gebruikt in sectoren als kernenergie, halfgeleiders en ruimtevaart. (Bron: South China Morning Post)

Wouter Verschelden: “Op inkomsten uit een spaarboekje (en de Belgische huishoudens hebben voor tientallen miljarden euro’s daar geld staan) betaalt men immers maar 15 procent roerende voorheffing, terwijl dat op andere kapitaalinkomsten zoals dividenden wel 30 procent is. Een “oneerlijke fiscale behandeling”, vindt de Europese Commissie, ten opzichte van buitenlandse spaarboekjes. Ze stapten daarvoor naar het Europese Hof van Justitie: België dreigt die zaak te verliezen.

Kamerlid Charlotte Verkeyn (N-VA) kwam daarom met een voorstel om die roerende voorheffing gelijk te trekken voor spaarboekjes, met andere beleggingsproducten, en het dus naar 30 procent te laten gaan. In ruil zou de belastingvrije som, het eerste deel van de inkomsten waarop geen roerende voorheffing zou betaald worden, meteen ook verdubbeld worden. Vandaag ligt die belastingvrije som op iets meer dan 1.000 euro, dat zou dan boven de 2.000 euro gaan.” (Bron: W16.be)

De oorzaken voor de malaise (in de Belgische chemiesector) klinken als een echo van wat de voorbije jaren al verteld werd

waarbij energiekosten met stip bovenaan staan. 'In ons land hebben we een dubbele energiehandicap', zegt Yves Verschueren, de gedelegeerd bestuurder van Essenscia. 'In Europa zijn gas en elektriciteit duurder dan in de rest van de wereld. Maar in België liggen de prijzen nog eens hoger dan in onze buurlanden. Dat maakt dat gas in België vier tot vijf keer duurder is dan in de Verenigde Staten. In de zomer lag de gasprijs in Europa 70 procent hoger dan het gemiddelde van de periode 2014 tot 2019. In de VS daarentegen was dat 30 procent lager.

'Ook de strengere Europese klimaatregels doen de sector pijn. Zo worden de CO2-uitstootrechten steeds duurder. 'Europa is daarin uniek', zegt Verschueren. 'Hoe belangrijk de energietransitie en de strijd tegen de klimaatverandering ook zijn, de regels zorgen voor een pak bijkomende lasten. Tegelijk wordt de Europese markt overspoeld met goedkope chemische producten uit installaties die de voorbije jaren massaal zijn bijgezet in Azië, China op kop. De overcapaciteit daar wordt gedumpt in Europa, en dat wordt mogelijk nog erger als de nieuwe Amerikaanse president Trump de import uit China hoger zal belasten. Nog slechter wordt het als er ook heffingen komen op de Europese import in de VS.' (Bron: De Tijd)

De filezwaarte in Vlaanderen is ondertussen zo’n 20% groter dan net voor corona (ondanks thuiswerk), en zowat de helft groter dan tien jaar geleden

Die files gaan uiteraard gepaard met heel wat tijdsverlies, en dus ook met een belangrijke economische kost. De ramingen daarvan lopen nogal uiteen: op Belgisch niveau zou de kost van de files oplopen tot 5 à 12 miljard euro op jaarbasis. Los van die vrij brede bandbreedte zou het duidelijk moeten zijn: de economische kosten van de files zijn aanzienlijk, en vooral toenemend. Bovendien dreigen we daarmee één van de troeven van onze economie, als toegangspoort tot de Europese markt, te grabbel te gooien. Een ernstige aanpak van de fileproblematiek zou hoog op het prioriteitenlijstje van onze beleidsmakers moeten staan (maar dat valt nogal tegen).

Als de fileproblematiek ter sprake komt, grijpen beleidsmakers doorgaans terug naar de gebruikelijke antwoorden: meer investeringen in infrastructuur, meer investeringen in openbaar vervoer, of de autogebruiker ‘verleiden’ om de wagen te laten staan. Niet meteen structurele oplossingen. (Bron: LinkedIn/ Bart van Craeynest]

Eric Le Boucher: “40 miljard euro vinden in een totale uitgave van 1.600 miljard, huishoudens weten hoe ze dat moeten doen. Waarom lukt dit de overheid niet? Omdat politici, in hun populistische demagogie, niet capabel genoeg zijn.

Sommigen hoopten dat naarmate de tijd verstreek, met wisselende regeringen en buitenlandse succesverhalen in de strijd tegen werkloosheid die uiteindelijk als les zouden dienen, Frankrijk eindelijk enkele economische basisprincipes zou overnemen. Enkele principes zoals niet meer uitgeven dan je verdient, dat je moet produceren voordat je kunt verdelen, dat er geen welvaart is zonder werk.

Nul. Totale mislukking. Alle gebeurtenissen van de afgelopen vijftien jaar, zoals de financiële crisis of de Covid-pandemie, hebben juist het tegenovergestelde effect gehad en de twee pijlers van het nationale economische denken, die aan voodoo grenzen, versterkt: ten eerste, dat politiek zich moet opdringen aan de economie; en ten tweede, dat er geld is, je hoeft het alleen maar "te nemen waar het zich bevindt", zoals [de communist] Georges Marchais zei.” (Bron: Les Echos)