11 maart 2024: Er is geen enkel voorbeeld van « succesvol communisme »
11 maart 2024
11 maart 2024: Er is geen enkel voorbeeld van « succesvol communisme »
De expliciete implementatie van communistische voorstellen heeft overal ter wereld waar ze zijn voorgesteld tot ellende geleid. Er is geen enkel voorbeeld van « succesvol communisme », tenzij daarmee een ordelijk land onder het ijzeren bewind van een dictator wordt bedoeld. Dit is vooral bekend bij degenen die ze implementeren. Marx en Engels waren twee typische welgestelde bourgeois, Marx gesteund door een rijke vrouw, Engels erfgenaam van een welvarende textielindustrie in het Rijnland. Geen van beiden werkte, produceerde, investeerde in een bedrijf; geen van beiden nam of betaalde een salaris door ondernemersrisico’s te nemen. Ze genoten gewoon van het burgerlijke leven en schreven, waarschijnlijk beïnvloed door de Germaanse romantiek, over een onwerkelijke wereld. (PanamPost)
Een hogere werkzaamheidsgraad loopt als een rode draad door het beleid van de Vlaamse en federale regering.
De ambitie is om die op te trekken naar 80 procent. “Aan het huidige ritme haalt Vlaanderen tegen 2030 net 79,9 procent”, zegt de Leuvense professor en coördinator van het Steunpunt Werk Sarah Vansteenkiste. Het blijft moeilijk om uit te filteren wat de precieze impact is van het Vlaamse beleid. Ook onder meer de demografie speelt een rol. In sommige regio’s, zoals West-Vlaanderen, wordt die 80 procent al gehaald en is vooral de arbeidskrapte een probleem. In 2022 (het laatste jaar met een volledig jaarcijfer) bedroeg de Vlaamse werkzaamheidsgraad bij de bevolking tussen 20 en 64 jaar bijna 76,7 procent, tegenover 71,9 in 2014. In Brussel en Wallonië blijft dat percentage hangen rond de 65 procent in 2022. (DS)
Bart Van Craeynest
« Het slechtste wat politici nu kunnen doen, is bedrijven proberen te redden door massaal met subsidies te strooien. Dat zou geen verstandig economisch beleid zijn. Zeker als het gaat om bedrijven die structurele problemen hebben, heeft het weinig zin om die kunstmatig in leven te houden. Politici kunnen het omkaderend beleid gunstiger maken voor onze industrie. De loonhandicap aanpakken, maatregelen nemen om meer mensen aan de slag te krijgen, rechtsonzekerheid wegnemen, onderzoek en ontwikkeling op een slimme manier steunen, … Ik ben hoopvol dat er iets zal veranderen, omdat ik merk dat het besef in de samenleving en in de Wetstraat gegroeid is.”