Postduiven voor het leger
🔅"Allah n’a rien à faire dans ma classe”🔅Tot verrassing van de onderzoekers presteerde ChatGPT alleen beter dan de artsen🔅Europa houdt in die ranking nauwelijks stand🔅Trumps invoertarieven zouden zijn economische successen in de kiem smoren.🔅 De eerste stap in de richting van kernfusie
19 november 2024
Postduiven voor het leger
Frankrijk kweekt nog steeds postduiven voor het leger. De postduif stond ooit voor geavanceerde communicatietechnologie: de snelste duiven halen snelheden van 75 km/u en de sterkste kunnen 1.000 km in één keer vliegen. Het persbureau Reuters begon met postduiven, die in 1850 sneller waren dan treinen. In de Tweede Wereldoorlog smokkelde Groot-Brittannië duizenden postduiven bezet Frankrijk binnen voor verzetsstrijders en een Franse duif werd bekroond met het Croix de Guerre voor moed in de Eerste Wereldoorlog.
Frankrijk gebruikt de duiven niet meer, maar handhaaft zijn fokprogramma omwille van de traditie. De vogels kunnen echter nog steeds worden ingelijfd. In 2010 creëerde China een “duivenreserveleger” voor het geval de moderne technologie zou falen. (Neue Zürcher Zeitung)
De vereiste investeringen in duurzaamheid (ESG) zullen Belgische bedrijven ruim 38 miljard euro kosten. Veel kmo's hebben dat geld niet
waarschuwt de leverancier van bedrijfsdata GraydonCreditSafe in een rapport. De ESG-transitie wordt deels opgelegd door een Europese richtlijn (CSRD), die grote bedrijven verplicht gedetailleerd te rapporteren over duurzaamheid. Kleinere bedrijven worden minder streng gereguleerd, maar voelen ook druk om te investeren, omdat ze anders uitgesloten dreigen te worden door banken, aandeelhouders en grote klanten.
De nood is het hoogst bij kmo's, waarvan 21,8 procent onvoldoende winstgevend is en/of te weinig financiële reserves heeft. Bij de grote ondernemingen is dat 12,9 procent. Ook regionaal zijn er grote verschillen. Het financieringsprobleem is het grootst in Brussel (19,5% van alle bedrijven) en Wallonië (18,2%), en kleiner in Vlaanderen (14,5%). (Bron: De Tijd/ cursief mijn)
“Allah n’a rien à faire dans ma classe”
is een Franstalig onderzoekswerk van de onafhankelijke journalisten Jean-Pierre Martin en Laurence D’Hondt. Beide auteurs onderzoeken in het boek de groeiende invloed van het islamisme in Franstalige scholen op basis van vele getuigenissen van leerkrachten. Volgens de journalisten wordt die groeiende invloed stelselmatig ontkend en is debat over het probleem quasi onmogelijk.
En om hun punt nog wat kracht bij te zetten, was het bij de voorstelling van het boek in de Fnac van Sint-Lambrechts-Woluwe afgelopen zaterdag al zover. Enkele dagen voor het evenement roerden ‘jongeren’ – de aanhalingstekens worden door de auteurs zelf gebruikt – zich op sociale media. Bedreigingen werden geuit aan het adres van Fnac-medewerkers. Reden: ‘Volgens die jongeren is het verboden om de naam van Allah te noemen’, zo reageert auteur Jean-Pierre Martin verbolgen op X. Het evenement moest volgens de ‘jongeren’ afgelast worden. Wat dus ook gebeurde. (Bron: Doorbraak)