18 april 2024: Ook in Europa: misdaadkartels die niet te onderscheiden zijn van de staat

18 april 2024: Ook in Europa: misdaadkartels die niet te onderscheiden zijn van de staat

De enorme reikwijdte van de Montenegrijnse kartels - het infiltreren in multinationale scheepvaartmaatschappijen en banksystemen, het coördineren van drugstransporten ter waarde van meer dan een miljard dollar per keer, het omzeilen of omkopen van douanebeambten in Rotterdam en Barcelona, het witwassen van de opbrengsten door overal eigendommen te kopen, van Slowakije tot Dubai - staat in schril contrast met de realiteit van Montenegro als staat. Met een bevolking van slechts 600.000 maakt het op één na jongste land van Europa gebruik van de munteenheid van een politiek blok waartoe het niet behoort en streeft het ernaar weinig meer te worden dan een hoteleconomie. De rijkste inwoner, althans op papier, is de voormalige premier van Thailand, Thaksin Shinawatra. Maar dit is misleidend. Meer dan waar ook in Europa, en op een manier die misschien alleen vergelijkbaar is met Midden-Amerika, zijn de kartels in Montenegro vandaag de dag niet te onderscheiden van de staat. (London Review of Books)

Larry Summers

en N.K. Singh: De wereld wordt geconfronteerd met de slechtste vijfjarenperiode in drie decennia. De helft van de armste economieën is nog niet terug op het niveau van voor de pandemie. De groei is zwak in grote delen van de wereld en de inflatie blijft hardnekkig hoog. En achter dit alles blijft de thermometer maar stijgen. Vorig jaar was het warmste jaar ooit, en dat geldt voor bijna elke maand.

De afgelopen jaren hebben wereldleiders grote beloften gedaan en gedurfde plannen opgesteld om de klimaatcrisis te beperken en arme landen te helpen zich aan te passen. Ze beloofden dat de Wereldbank zichzelf zou omvormen om te werken aan klimaatverandering en dat het multilaterale systeem nieuw geld zou krijgen en agressiever zou lenen met de middelen die het heeft, ook om tegemoet te komen aan concessionele behoeften. Een overeenkomst tussen schuldeisers zou schuldverlichting bieden aan landen die dat het meest nodig hebben. En waar overheidsgeld ontoereikend was, zou het multilaterale systeem particuliere investeringen in ontwikkelingslanden kunnen katalyseren.

Ondanks de gewaagde retoriek was 2023 een ramp wat betreft steun voor de ontwikkelingslanden. De particuliere sector incasseerde 68 miljard dollar meer aan rente en aflossingen dan het uitleende aan de ontwikkelingslanden. Verbazingwekkend genoeg trokken internationale financiële instellingen en hulporganisaties nog eens $40 miljard terug en bedroeg de netto concessionele hulp van internationale financiële instellingen slechts $2 miljard, zelfs toen de hongersnood om zich heen greep. (Project Syndicate)

550 miljoen dollar is wat Israël betaalt voor het onderscheppen van "de helft" van het Iraanse spervuur van drones en raketten in het weekend

volgens Yehoshua Kalisky van het Institute for National Security Studies, een Israëlische denktank, geciteerd in in The Wall Street Journal (de andere helft bereikte Israël niet). Israëlische bronnen die eerder in de week werden geciteerd, schatten de kosten van de defensiecampagne op meer dan 1 miljard dollar. Wat de werkelijke kosten ook zijn, de Israëlische verdediging is waarschijnlijk veel duurder dan de Iraanse aanval: Elke Iraanse drone kost naar schatting tussen de $20.000 en $50.000, terwijl Iraanse ballistische raketten worden geschat op $80.000 per stuk, volgens The Guardian. Daarentegen kost elke Arrow raket, die Israël gebruikt om Iraanse ballistische raketten te onderscheppen, ongeveer 3,5 miljoen dollar. (WSJ/ The Guardian)